DominusVault – Instrukcja administratora

Przewodnik dla administratora IT. Opisuje pierwszą konfigurację, dodawanie serwerów baz danych i repozytoriów, konta użytkowników, plany kopii zapasowych oraz codzienne utrzymanie panelu.

0. Nawigacja w panelu

Menu boczne jest ułożone w takiej kolejności: Pulpit → Działania → Połączenia → Backup/przywracanie → Plany → rozwijana grupa Historia i analiza (Historia, Rejestr raportów, Wykresy, Logi) → Ustawienia → Licencja (sam przegląd) → Dokumentacja. Klucz licencyjny aktywujesz w Ustawieniach, w zakładce Licencja.

1. Pierwsze uruchomienie

Po instalacji otwórz panel w przeglądarce. Za pierwszym razem zamiast logowania zobaczysz kreator konfiguracji (/setup). Najpierw opisujemy samą instalację, osobno dla Windows i dla Dockera, a dalej kroki kreatora.

Instalacja Windows (Setup.exe)

1. Pobierz DominusVault-Setup-<wersja>.exe ze strony wydań (albo DominusVault-Setup-latest.exe).
2. Uruchom plik jako administrator. Windows poprosi o zgodę UAC.
3. Przejdź przez kreator: język, informacje wstępne, akceptacja licencji, folder instalacji (domyślnie C:\Program Files\DominusVault).
4. Na liście zadań zostaw zaznaczone PostgreSQL (narzędzia pg_dump/psql), jeśli nie masz ich jeszcze na serwerze. Opcjonalnie dołożysz ikonę na pulpicie oraz reverse proxy Caddy (HTTPS, zwykle port 8445).
5. Po skopiowaniu plików instalator rejestruje usługę Windows DominusVault i może od razu otworzyć kreator /setup w przeglądarce.

• Panel — zwykle pod adresem http://127.0.0.1:8444, czyli bezpośrednio na aplikacji. Z zainstalowanym Caddy dochodzi https://…:8445.
• Aktualizacja — uruchom nowszy Setup.exe na tej samej maszynie. Pliki w folderze aplikacji zostaną nadpisane, a ustawienia i baza aplikacji zostają nietknięte.
• Deinstalacja — z menu Start albo z ustawień Windows. Folder %ProgramData%\DominusVault i baza PostgreSQL DominusVault zostają na dysku. Usuwasz je ręcznie, jeśli chcesz zacząć od zupełnie czystej instalacji.

Instalacja Docker (Windows i Linux)

Paczkę DominusVault-Docker-<wersja>.zip pobierasz z www.dominusvault.pl/releases/docker/. Pełną instrukcję znajdziesz w pliku INSTRUKCJA-INSTALACJA.md w środku paczki. W skrócie:

1. Zainstaluj Docker Desktop (Windows) albo Docker Engine 24+ (Linux) i poczekaj, aż status zmieni się na Running.
2. Rozpakuj ZIP do katalogu instalacji. Zalecamy C:\DominusVault\Docker na Windows i /opt/dominusvault na Linuksie. Nie wyciągaj samego skryptu poza paczkę.
3. Uruchom instalator: na Windows dwuklik na install.cmd, na Linuksie ./install-linux.sh. Skrypt wgrywa obraz z pliku tar, zapisuje .env i startuje kontenery.
4. Otwórz http://localhost:8444/setup albo ten sam adres z IP hosta w sieci lokalnej.

• Repozytorium w panelu — podajesz folder na dysku tego komputera (np. D:\DominusVault\backup). Instalator mapuje go automatycznie; w Ustawieniach widać ten sam folder jako „Folder kopii na tym komputerze”.
• PostgreSQL aplikacji — w kontenerze localhost oznacza sam kontener. Podaj host.docker.internal, jeśli PostgreSQL działa na tym samym hoście, albo adres IP w sieci lokalnej osiągalny z maszyny, na której działa DominusVault.

Kreator konfiguracji (/setup)

Kreator przeprowadza przez kolejne kroki:

1. Język – domyślny język panelu dla całej organizacji.
2. Baza aplikacji – serwer PostgreSQL, na którym DominusVault założy bazę DominusVault ze swoimi ustawieniami, kontami i planami. Zwykle jest to serwer, który już masz, często ten sam, z którego robisz kopie.
3. Konto administratora – login, hasło i opcjonalnie adres e-mail do resetu hasła oraz powiadomień.
4. Klucz szyfrowania – kreator generuje go za Ciebie. Klucz chroni hasła i archiwa .dvb, więc od razu odłóż jego kopię w bezpieczne miejsce. W instalacji Docker zostaw pole puste, jeśli klucz jest już w pliku .env.
5. Poczta (SMTP) – opcjonalnie, do raportów i resetu hasła.
6. Powiadomienia (Gotify) – opcjonalnie.
7. Repozytorium kopii – dysk lokalny, udział SMB albo magazyn zgodny z S3.
8. Narzędzia backupu – opcjonalnie; w instalacji Windows część narzędzi jest już w pakiecie.
9. Serwery źródłowe – możesz dodać je od razu albo później w Ustawieniach.
10. Licencja – aktywacja jest opcjonalna. Bez klucza dostajesz lokalny trial na 30 dni, a po nim edycję Free.

Hasła i dane dostępowe zapisują się w bazie w postaci zaszyfrowanej. Wszystko, co ustawisz w kreatorze, zmienisz później w menu Ustawienia.

Deinstalacja Docker (maszyna testowa / czysty start)

Pełną procedurę opisuje INSTRUKCJA-INSTALACJA.md z paczki ZIP. W skrócie:

1. W katalogu instalacji uruchom docker compose -f docker-compose.prod.yml --env-file .env down -v. Kasuje to kontenery razem z wolumenem dołączonego PostgreSQL.
2. Jeśli kreator założył bazę na Twoim serwerze PostgreSQL, wykonaj tam DROP DATABASE IF EXISTS "DominusVault". Samo down -v tej bazy nie rusza.
3. Usuń .env i zawartość katalogu data\, czyli klucz szyfrowania i dane aplikacji. Folder z kopiami czyść tylko wtedy, gdy chcesz zacząć również z pustym repozytorium.
4. Rozpakuj nową paczkę ZIP, uruchom install.cmd albo install-linux.sh i przejdź /setup od początku.

Aktualizacja Docker (produkcja)

Najprościej zaktualizujesz aplikację z panelu: Ustawienia → Aktualizacje aplikacji (patrz sekcja 17). Jeśli wolisz zrobić to ręcznie, aktualizacja sprowadza się do podmiany obrazu aplikacji. Nie używaj down -v, nie nadpisuj pliku .env (masz w nim klucz szyfrowania, hasło PostgreSQL i ścieżkę do folderu kopii) i nie uruchamiaj kreatora /setup od zera.

1. Zrób kopię pliku .env i katalogu data\.
2. Rozpakuj nowy ZIP do tego samego katalogu i uruchom instalator (install.cmd albo install-linux.sh). Na pytanie o nadpisanie .env odpowiedz nie — dzięki temu zachowasz klucz szyfrowania i hasła. Skrypt sam wgra nowy obraz z paczki, bez logowania do rejestru.

Szczegółową procedurę Docker opisuje INSTRUKCJA-INSTALACJA.md z paczki ZIP.

Zaloguj się dotychczasowym kontem administratora. Lokalne repozytorium nadal wskazuje na folder kopii na dysku serwera (ten sam, który widać w Ustawieniach).

Import konfiguracji z istniejącej bazy (reinstalacja / Docker)

Jeśli w PostgreSQL została baza DominusVault z poprzedniej instalacji, kreator zaproponuje import ustawień. Podaj ten sam klucz szyfrowania, którego użyto przy pierwszej konfiguracji, bo bez niego program nie odszyfruje haseł zapisanych w bazie. Po zaakceptowaniu klucza panel od razu wczytuje ustawienia z bazy (serwery, repozytoria, plany, pocztę) i przechodzi do logowania, więc nie musisz przeklikiwać pozostałych kroków kreatora. Zaloguj się dotychczasowym loginem i hasłem administratora, a dalsze zmiany, jak SMTP, repozytorium czy hasło, wprowadzaj już w Ustawieniach.

Ponowna konfiguracja przez kreator (/setup)

Na serwerze, na którym DominusVault jest już skonfigurowany, adres /setup chroni klucz szyfrowania z pierwotnej instalacji. Po podaniu klucza ustawienia z bazy stosują się od razu i wracasz do ekranu logowania, tak samo jak przy imporcie po reinstalacji. SMTP, repozytorium albo hasło administratora zmieniaj po zalogowaniu, w Ustawieniach.

2. Ustawienia – przegląd sekcji

• Aplikacja – poczta, powiadomienia push (Gotify), webhooki alertów do Slacka, Teams albo Discorda, domyślny serwer i repozytorium (lokalne, SMB lub S3), wygląd raportów PDF (logo, kolor akcentu, język, kolumny), format archiwum i kompresja, wzorce nazw plików oraz sprawdzanie aktualizacji produktu.
• Serwery – bazy, z których robisz kopie (PostgreSQL, MySQL, MS SQL). Przed zapisem użyj przycisku Test połączenia.
• Repozytoria – miejsca docelowe kopii. Tabela zajętości pokazuje pojemność dysku i to, ile miejsca zajmują same pliki kopii.
• Użytkownicy – konta, role, blokada dostępu i uprawnienia do sekcji panelu (opisane w sekcji 9).
• Licencja – aktywacja kluczem albo import pliku licencyjnego.
• Narzędzia PostgreSQL – lista wykrytych wersji narzędzi i informacja, czy pasują do wersji Twoich serwerów PostgreSQL.

3. Dodawanie serwerów baz danych

Pierwszy serwer możesz dodać już w kreatorze instalacji, ale to krok opcjonalny. Każde kolejne źródło kopii dodajesz w Ustawieniach → Serwery:

• Wybierz silnik: PostgreSQL, MySQL albo MS SQL Server.
• Podaj host, port, użytkownika i hasło, ewentualnie inny sposób uwierzytelnienia obsługiwany przez dany silnik.
• Uruchom test połączenia i zapisz wpis dopiero wtedy, gdy test się powiedzie.

Przy PostgreSQL aplikacja sama dobiera narzędzie kopii do wersji serwera. Kopie MS SQL można zapisywać w firmowym formacie archiwum .dvb.

Migracja (kreator Backup/przywracanie → Migracja): w edycji Standard przeniesiesz bazę na inny serwer tego samego silnika (PG→PG, MySQL→MySQL, MSSQL→MSSQL). Trial i Professional dokładają migrację między silnikami we wszystkich sześciu kierunkach (PG↔MySQL, PG↔MSSQL, MySQL↔MSSQL, przez bezpośrednie kopiowanie tabel), przy czym trial pozostaje w granicach swoich slotów. Serwer źródłowy i docelowy wskazujesz w kreatorze.

Wskazówka: jako host podawaj adres widoczny z maszyny albo kontenera, na którym działa DominusVault. Nazwa, która działa z Twojej stacji roboczej, nie zawsze rozwiązuje się tak samo po stronie usługi.

4. Repozytoria kopii

Repozytorium to miejsce, w którym lądują pliki kopii: dysk lokalny, udział SMB na NAS-ie albo magazyn zgodny z S3 (MinIO, AWS S3, Cloudflare R2 i podobne). W środku, a przy S3 pod wskazanym prefiksem, program zakłada podfoldery dla każdego serwera i każdej bazy. Zanim zrobisz pierwszą kopię, dodaj przynajmniej jedno repozytorium w Ustawieniach → Repozytoria albo w kreatorze /setup i sprawdź je przyciskiem Test dostępu.

Windows (instalator .exe)

• Dysk lokalny – załóż na serwerze folder z zapasem wolnego miejsca, na przykład D:\Kopie\DominusVault, i wpisz tę ścieżkę w panelu. Konto, na którym działa usługa DominusVault, musi mieć do tego folderu prawo zapisu i odczytu.
• Udział sieciowy (SMB) – podaj ścieżkę UNC, na przykład \\nas-firma\kopie\dominusvault, a jeśli udział tego wymaga, także login i hasło. Serwer z DominusVault musi widzieć NAS w sieci.

Docker (aplikacja w kontenerze)

W panelu widzisz i edytujesz folder na dysku tego komputera/serwera (np. D:\DominusVault\backup). DominusVault sam mapuje go na lokalne repozytorium — nie musisz znać wewnętrznej ścieżki kontenera.

W Ustawienia → Repozytoria kopii widać blok Folder kopii na tym komputerze. Możesz go zmienić; po zapisie odtwórz usługę DominusVault (instalator: docker compose up -d), żeby kopie fizycznie trafiały do nowego miejsca. Do odtworzenia usługi kopie nadal idą do poprzedniego folderu.

Co sprawdzić przed startem:

1. Folder kopii na dysku istnieje (skrypt instalacyjny zakłada go sam) i ma dość miejsca na planowane kopie.
2. Na Linuksie katalog musi być zapisywalny dla użytkownika, który uruchamia Dockera. Zwykle wystarczy chmod 775 na folderze kopii, a przy instalacji ze skryptu właściciel ustawia się automatycznie.
3. Na Windows z Docker Desktop folder z instalatora (np. D:\DominusVault\backup) musi być dostępny do zapisu dla Dockera.
4. Zmianę lokalizacji rób w panelu (Ustawienia → Repozytoria) albo w pliku .env (DOMINUS_BACKUP_DIR) zgodnie z INSTRUKCJA-INSTALACJA.md — potem odtwórz usługę.

NAS i udziały SMB w Dockerze: w panelu wpisz ścieżkę UNC \\serwer\udział\kopie razem z danymi logowania. To osobne repozytorium — nie używa folderu lokalnego z bloku powyżej.

S3-compatible (MinIO / AWS / R2) — co wpisać w formularzu

S3 to magazyn plików dostępny przez sieć, czyli „dysk w chmurze” albo MinIO na własnym serwerze. Nie musisz mieć konta w Amazonie, wystarczy dowolny endpoint zgodny z API S3. W Ustawieniach → Repozytoria wybierz typ magazynu S3-compatible (MinIO / AWS / R2). Poniżej ten sam formularz z opisem pól.

Zanim zrobisz pierwszą kopię na S3, sprawdź:

1. Bucket istnieje, a konto kluczy ma prawo zapisu, odczytu i listowania. Jeśli korzystasz z retencji w panelu albo z czyszczenia kopii, potrzebne jest też prawo kasowania.
2. Z maszyny z DominusVault da się dojść do endpointu (zapora, VPN, HTTPS).
3. Test dostępu w Ustawieniach kończy się sukcesem.
4. W planie kopii albo w kreatorze wybierasz to repozytorium jako cel. Częsty układ to lokalne repozytorium lub SMB na co dzień i S3 jako druga kopia poza siedzibą.

Wspólne

• Po dodaniu repozytorium użyj Testu dostępu. Backup i tak się nie uda, jeśli aplikacja nie zapisze pliku.
• W menu Zarządzaj kopiami (osobna pozycja w lewym panelu, obok Backup/przywracanie) przeglądasz pliki w wybranym repozytorium: archiwa logiczne .dvb oraz kopie native MS SQL (.bak / .diff / .trn / .dvenc). Lista ma kolumny nazwa, typ, rozmiar i data; możesz filtrować po typie (FULL/DIFF/LOG/logiczne), po zakresie daty i godziny (Od–Do), wyszukiwać, grupować według dnia i przełączać strony. Grupy FULL/DIFF/LOG/.dvb można zwijać i rozwijać (DIFF i LOG startują zwinięte). Możesz skasować zaznaczone pliki. Link z Ustawień → Repozytoria otwiera ten sam ekran z wybranym repozytorium.
• Przycisk Wyczyść kopie w Ustawieniach usuwa z wybranego repozytorium wszystkie pliki backupu, po potwierdzeniu.
• Sekcja Import pliku kopii służy do wgrania pliku .dvb z innej instalacji DominusVault. Potrzebny jest klucz szyfrowania z tamtej instalacji. Plik możesz zapisać w repozytorium albo tylko odszyfrować i pobrać .sql, bez zapisu.
• W kreatorze Backup/przywracanie ten sam import kryje się pod akcją Wgraj kopię z dysku.
• Widżet Zajętość repozytorium na pulpicie pokazuje, ile miejsca zajmują kopie. Wartość odświeża się po zakończeniu backupu.
• Domyślny układ pulpitu to alerty na pełną szerokość, pod nimi skrót do backupu, repozytoria, Recovery Score i dostępne akcje, a na dole trendy. Układ zmieniasz w Dostosuj pulpit, a przycisk Przywróć domyślne wraca do tego zestawu.

5. Plany kopii zapasowych

W menu Plany kopii definiujesz zadania cykliczne albo uruchamiane ręcznie. W planie ustawiasz:

• Serwery i bazy objęte planem, jako konkretną listę albo wszystkie bazy widoczne na serwerze.
• Jedno lub kilka repozytoriów docelowych.
• Harmonogram: codziennie, co tydzień, co miesiąc, co N minut albo tylko ręcznie, wraz z godziną uruchomienia (o strefie czasowej piszemy w sekcji 12). Dla planu native LOG kreator ustawia wyłącznie harmonogram co N minut — codzienne, tygodniowe i miesięczne nie nadają się do częstych kopii logu transakcyjnego.
• Retencję, czyli przez ile dni trzymać stare kopie, ewentualnie reguły zaawansowane, jeśli są dostępne w Twojej edycji.
• Opcjonalny raport e-mail i powiadomienie Gotify po zakończeniu planu. Przy harmonogramie co N minut e-mail i Gotify wysyłają powiadomienie tylko o nieudanym przebiegu — żeby nie zasypywać skrzynki przy częstych kopiach. W polityce kopii native (FULL + DIFF + LOG) wybierasz osobno: powiadomienie o udanym FULL, o udanej różnicowej oraz o błędach (wszystkie typy, w tym LOG). Gotify może iść według tych samych reguł. W Ustawieniach możesz też włączyć powiadomienia zewnętrzne (np. Slack lub Teams) przy błędach.
• Opcjonalną kopię ról i uprawnień. Ta opcja pokazuje się tylko wtedy, gdy plan obejmuje serwer PostgreSQL; przy MySQL i MS SQL jest ukryta.
• Przy serwerze MS SQL (Professional / Enterprise; także w labie): wybór silnika kopii — domyślnie logiczne archiwum .dvb, albo natywny SQL Server. Przy native kreator buduje politykę kopii: jeden plan z osobnymi harmonogramami FULL, opcjonalnie różnicowej (DIFF) oraz logu transakcyjnego (LOG) do odzysku do wskazanej chwili (.bak / .diff / .trn). DIFF/LOG czekają na FULL (soft-skip, bez spamu błędów). Natywny plik możesz dodatkowo zaszyfrować w spoczynku (.dvenc, ten sam klucz co przy .dvb). Kopie LOG wymagają modelu odzyskiwania Full na bazie.

Ważne — zakres native: silnik native (FULL / DIFF / LOG, odzysk do wskazanej chwili ze STOPAT, harmonogram co N minut dla LOG oraz weryfikacja na łańcuchu native) jest obecnie dostępny tylko dla baz MS SQL. PostgreSQL i MySQL nadal używają kopii logicznych .dvb; natywne odpowiedniki dla tych silników są planowane później.

Edycja planu otwiera panel z prawej strony. Możesz wejść od razu w wybraną sekcję, na przykład w harmonogram, bez przechodzenia całego kreatora od nowa.

Uruchamianie planu:

• Ręcznie, przyciskiem Uruchom na liście planów.
• Automatycznie, zgodnie z harmonogramem, o ile DominusVault jest w tym czasie uruchomiony.
• Jeśli DominusVault był wyłączony o zaplanowanej godzinie, po ponownym włączeniu aplikacja i tak uruchomi ten plan jeden raz za ten termin (np. dzienny plan o 02:00 odpali się rano, gdy serwer wstanie). Nie odpala go potem w kółko.
• Na liście planów data ostatniego uruchomienia pojawia się dopiero po zakończeniu całego przebiegu. Jeśli plan urwie się w trakcie, nie traktuj go jak udanego — uruchom go ręcznie jeszcze raz.

Postęp i historia: widać je na liście planów, jako pasek procentowy i licznik baz, oraz na stronie Działania. Każde uruchomienie to osobny wiersz. Możesz anulować pojedyncze zadanie, zaznaczoną grupę albo wszystkie naraz.

Zalecenie: zamiast opcji „wszystkie bazy” wskazuj jawną listę baz produkcyjnych. Unikniesz w ten sposób kopiowania baz tymczasowych, na przykład tych z sufiksem _test.

Weryfikacja (test przywracania) może też używać silnika native (tylko MS SQL): wtedy plan nie tworzy nowej kopii, tylko odtwarza łańcuch FULL→DIFF→LOG (.bak / .diff / .trn, także .dvenc) na bazę testową — opcjonalnie ze STOPAT, gdy wybierzesz konkretny punkt w czasie. Serwer testowy musi być MS SQL i mieć dostęp do tych samych plików kopii (wspólny katalog plików native na serwerze SQL).

5.0a Odzysk native MS SQL (FULL + DIFF + LOG / odzysk do chwili)

Ta ścieżka dotyczy wyłącznie MS SQL (Professional / Enterprise; lab). Gdy plan zapisuje kopie native — FULL (.bak), DIFF (.diff), LOG (.trn) — w menu Backup/przywracanie wielu baz → Odzysk native MS SQL wybierasz punkt FULL, opcjonalne DIFF i LOG oraz nazwę bazy docelowej. Odznaczenie LOG w łańcuchu automatycznie czyści nowsze LOG (przywracanie kończy się na starszym segmencie). Pliki .dvenc są odszyfrowywane automatycznie tym samym kluczem co .dvb. Przy innej nazwie bazy DominusVault przenosi pliki danych tak, żeby nie nadpisać plików źródłowej bazy.

• VERIFYONLY — sprawdza nośnik kopii bez przywracania danych.
• Przywrócenie łańcucha — FULL, potem zaznaczone DIFF i LOG, z podsumowaniem liczby wierszy tabel.
• STOPAT (odzysk do chwili) — opcjonalny punkt w czasie. Wymaga co najmniej jednej kopii LOG po FULL. Przywraca stan bazy do wskazanej sekundy (czas interpretuje SQL Server).
• Zalecany układ: FULL (np. nocą, dłuższe przechowywanie) + DIFF (np. co kilka godzin) + LOG co N minut z krótkim okresem przechowywania odpowiadającym oknu odzysku do wskazanej chwili (np. 3–7 dni, nie 30). LOG zapisuje przyrosty logu transakcyjnego (nie pełną bazę za każdym razem), ale długie przechowywanie przy częstym harmonogramie i tak tworzy tysiące plików i szybko zapełnia repozytorium. Przy częstym harmonogramie e-mail i Gotify powiadamiają tylko o nieudanym przebiegu.

5.1 Plany weryfikacji kopii (test restore)

To osobny tryb planu, który nie tworzy nowej kopii. Zamiast tego przywraca najnowszą albo wskazaną kopię na serwer testowy i sprawdza, czy archiwum daje się odszyfrować i zaimportować.

Weryfikacja działa w edycjach Trial, Standard, Professional i Enterprise, a nie działa w Free. Na stronie produktu klienci najczęściej wybierają Standard właśnie dla tej funkcji.

• Serwer docelowy – w kreatorze wskazujesz osobny serwer testowy dla PostgreSQL, MySQL i MS SQL.
• Sufiks bazy testowej – domyślnie _test, więc baza sklep trafia na serwer jako sklep_test.
• Czyszczenie po teście – warto zostawić włączone, wtedy baza testowa znika po udanym przywróceniu.
• Raport – trafia do Rejestru raportów ze statusem OK albo ERROR dla każdej bazy.
• Docker – podaj adres serwera SQL osiągalny z maszyny, na której działa DominusVault. Jeśli SQL stoi na tym samym hoście, użyj host.docker.internal — localhost wskazywałby wtedy na sam kontener, a nie na SQL na hoście.

Gdy weryfikacja stoi bez postępu, przerwij ją przyciskiem Anuluj na stronie Działania. Przy bardzo dużych bazach, liczonych w gigabajtach, serwer z DominusVault potrzebuje odpowiednio dużo pamięci RAM i miejsca na dysku tymczasowym; szczegóły w sekcji o wydajności.

5.2 Odzysk .dvb bez DominusVault

Archiwum .dvb to zaszyfrowana i skompresowana kopia logiczna. Po odszyfrowaniu w panelu, co działa również w edycji Free, dostajesz zwykły plik SQL danego silnika. Wczytasz go narzędziami PostgreSQL, MySQL albo SQL Server, bez dalszego korzystania z DominusVault.

• Klucz – potrzebny jest klucz szyfrowania instalacji, ten z kreatora lub z Ustawień. Bez klucza organizacji nikt kopii nie odszyfruje.
• Opis dla klientów – strona produktu Odzysk bez DominusVault, bez szczegółów implementacji formatu.
• Free ogranicza tworzenie nowych kopii, ale nie blokuje odszyfrowania istniejących plików .dvb.

6. Powiadomienia

Poczta (SMTP)

Wpisz dane firmowego serwera poczty: adres, port, login i hasło. Do wysyłki raportów służy SMTP — port 25 bez szyfrowania, 587 ze STARTTLS albo 465 po SSL. Port 993 to IMAP (odbieranie poczty); kreator go odrzuci. Po zapisaniu ustawień wyślij wiadomość testową. Raporty z kopii i przywracania możesz dołączać jako pliki CSV i PDF.

Gotify (opcjonalnie)

Gotify wysyła krótkie powiadomienia push na Twój własny serwer. Przydaje się, gdy nie chcesz polegać wyłącznie na poczcie. Podaj adres serwera, token aplikacji i priorytet, a potem wyślij powiadomienie testowe.

7. Licencja produktu

Pozycja Licencja w menu bocznym pokazuje właściciela licencji, edycję, datę ważności oraz zużycie slotów (serwery, bazy, plany, równoległe zadania) na tle limitów. Znajdziesz tam też porównanie z wyższymi pakietami i odnośnik do zakupu lub rozszerzenia.

Aktywację i import offline robisz w Ustawieniach → Licencja:

• Aktywacja online – wklej klucz licencyjny otrzymany od dostawcy.
• Import offline – wczytaj plik licencji, gdy środowisko nie ma dostępu do internetu.

Bez ważnej licencji część operacji backupu może być ograniczona.

8. Logi i audyt

W menu Historia i analiza → Logi masz trzy widoki:

• Log aplikacji – przebieg operacji i komunikaty diagnostyczne.
• Błędy przywracania – problemy, które wystąpiły podczas odtwarzania baz.
• Audyt – kto i kiedy wykonał daną akcję w panelu: backup, zmianę ustawień, edycję konta i tak dalej.

9. Użytkownicy i uprawnienia

Konta zakładasz z rolą administrator albo użytkownik. Dodatkowo możesz ograniczyć:

• dostęp do wybranych serwerów i baz,
• dostęp do sekcji panelu, zgodnie z tabelą poniżej.

Jak nadać uprawnienie Raporty:

1. Zaloguj się jako administrator i otwórz Ustawienia.
2. Przejdź do zakładki Użytkownicy.
3. Przy wybranym koncie kliknij przycisk Uprawnienia (ikona schowka).
4. Zaznacz checkbox Raporty, a przy okazji inne sekcje, do których użytkownik ma mieć dostęp.
5. Kliknij Zapisz uprawnienia. Po odświeżeniu panelu użytkownik zobaczy w menu pozycję Rejestr raportów.

Administrator ma domyślnie dostęp do wszystkich sekcji. Konto z rolą użytkownik bez zaznaczonych Raportów nie zobaczy rejestru, ale nadal może korzystać z eksportu na pulpicie, o ile ma do pulpitu dostęp.

10. Raporty i retencja

Raporty i powiadomienia

W Ustawieniach → Powiadomienia skonfigurujesz:

• SMTP i adres odbiorcy raportów,
• retencję raportów w dniach, gdzie 0 oznacza brak automatycznego usuwania,
• opcjonalnie próg anomalii na wykresach, czyli procentowy spadek rozmiaru kopii.

Po każdej operacji, czyli po kopii, przywracaniu, wgraniu pliku, odszyfrowaniu, migracji i weryfikacji, system zapisuje raport CSV i PDF w rejestrze Raporty oraz w folderze raportów w repozytorium.

Personalizacja raportów PDF

W Ustawieniach → Personalizacja raportów PDF ustawisz:

• logo i tekst nagłówka,
• kolor akcentu, którym objęty jest pasek i tytuły w PDF,
• język raportów, polski albo angielski, niezależnie od języka panelu,
• zestaw kolumn osobno dla każdego typu raportu.

W rejestrze raportów możesz obejrzeć tabelę i PDF bezpośrednio w panelu, bez pobierania pliku.

Na pulpicie przycisk Rozumiem przy alercie chowa go z widoku. Alert wróci, gdy problem zniknie i pojawi się ponownie.

11. Klucz szyfrowania — szczegóły

DominusVault pracuje na jednym kluczu głównym, ustawionym w kreatorze pierwszego uruchomienia. Klucz robi dwie rzeczy:

• chroni hasła i sekrety zapisane w bazie aplikacji, czyli dane serwerów baz, SMTP, repozytoriów SMB i pozostałych ustawień,
• szyfruje archiwa kopii .dvb zapisywane w repozytorium.

Sam klucz leży w bezpiecznym magazynie instalacji: na Windows w folderze danych programu, w Dockerze na wolumenie danych aplikacji. Zachowaj jego kopię w firmowym menedżerze haseł. Utrata klucza oznacza, że nie odszyfrujesz ani kopii, ani zapisanych haseł.

W instalacji Docker skrypt przygotowuje klucz już w pliku .env. Przy pierwszym wejściu na /setup zostaw pole klucza puste, żeby użyć dokładnie tego samego klucza. Inaczej rozjedzie Ci się zawartość .env, magazynu klucza i bazy danych.

Ważne zasady

• Przy pierwszej instalacji możesz wygenerować klucz w kreatorze albo wkleić własny, w tym samym formacie co klucz z kreatora.
• Pole Klucz szyfrowania kopii (.dvb) w Ustawieniach powinno zawierać ten sam klucz co przy instalacji. Po wpisaniu innego klucza nowe kopie będą szyfrowane inaczej niż stare, a weryfikacja i przywracanie starszych archiwów skończy się błędem odszyfrowania.
• Import kopii z innej instalacji wymaga klucza z tamtej instalacji, na której powstał plik.
• Zmiana klucza po wdrożeniu to operacja serwisowa, czyli rotacja. Jeśli musisz ją przeprowadzić na działającej instalacji, skontaktuj się z dostawcą.

12. Harmonogram planów i strefa czasowa

Godzina w planie, na przykład 02:00, odnosi się do strefy czasowej aplikacji. Ustawiasz ją w panelu: Ustawienia → Strefa czasowa (domyślnie Europe/Warsaw).

• Windows i Docker – strefę wybierasz zawsze w panelu, w Ustawieniach. Nie zmieniasz jej w plikach ani w ustawieniach systemu.

Jeśli plan „nie zadziałał w nocy”, sprawdź po kolei: czy DominusVault był wtedy włączony, czy na liście planów widać ostatnie uruchomienie, co jest w logach oraz jaka strefa czasowa jest w Ustawieniach. Gdy aplikacja była wyłączona o zaplanowanej godzinie, po starcie i tak uruchomi ten plan jeden raz za ten dzień (albo tydzień / miesiąc) — nie trzeba nic odpalać ręcznie, o ile nie urwał się w trakcie.

13. Wydajność i wymagania sprzętowe

Limity edycji (skrót)

• Free – 1 serwer, 2 bazy dla nowych kopii, 5 planów. Przywracanie istniejących plików .dvb pozostaje dostępne.
• Trial – 2 serwery, 5 baz, 8 planów.
• Standard – 5 serwerów, 20 baz, 30 planów.
• Professional – 15 serwerów, 60 baz, 100 planów, dodatkowo migracje między silnikami.
• Enterprise – bez limitu serwerów, baz, planów i równoległych zadań.

14. Zaawansowane ustawienia aplikacji

W zakładce Aplikacja w Ustawieniach znajdziesz między innymi:

• Format archiwum – domyślnie .dvb, czyli szyfrowane archiwum produktu.
• Kompresję – poziom kompresji zrzutu SQL przed zapisem do archiwum.
• Wzorzec nazwy pliku – z czego składa się nazwa kopii, na przykład z daty i nazwy serwera.
• Domyślny serwer i repozytorium – wartości podpowiadane w kreatorze backupu.
• Szczegółowe logowanie – więcej wpisów w logu aplikacji, przydatne przy diagnostyce.
• Sprawdzanie aktualizacji – odpytywanie manifestu wersji produktu.
• Narzędzia PostgreSQL – osobna zakładka z listą wykrytych wersji pg_dump i psql oraz testem dopasowania do wersji serwera.

Certyfikaty TLS: możesz wgrać własny certyfikat do wbudowanego HTTPS albo postawić przed aplikacją reverse proxy.

15. Rozwiązywanie problemów

Zgłaszając problem do wsparcia, podaj wersję z menu użytkownika → Ostatnie zmiany oraz fragment logu z czasu błędu (Historia i analiza → Logi).

16. HTTPS i dostęp do panelu

• Windows – instalator stawia przed usługą aplikacji serwer Caddy z HTTPS, zwykle na porcie 8445.
• Docker – domyślnie panel wystawiony jest po http://…:8444 w sieci lokalnej. Dla HTTPS dołącz plik docker-compose.https.yml z paczki, który uruchamia Caddy na porcie 443.
• Nie wystawiaj gołego HTTP prosto do internetu, bez reverse proxy i TLS.

17. Aktualizacje

W Ustawieniach → Aktualizacje aplikacji sprawdzisz, czy jest nowsza wersja, i zainstalujesz ją bez wychodzenia z panelu.

Aktualizacja z panelu (zalecana)

1. Otwórz Ustawienia → Aktualizacje aplikacji.
2. Kliknij Aktualizuj do nowej wersji.
3. Panel pobierze pakiet, sprawdzi sumę kontrolną SHA256 i zainstaluje aktualizację.

• Windows – instalacja Setup.exe idzie w trybie cichym, a usługa DominusVault restartuje się sama.
• Docker – obraz wczytywany jest lokalnie. Klucz szyfrowania i hasło PostgreSQL zostają bez zmian, aktualizuje się tylko tag obrazu.

Jeśli aktualizacja z panelu nie wchodzi w grę, skorzystaj z linku do ręcznego pobrania albo z procedury poniżej. Listę zmian znajdziesz w menu użytkownika → Ostatnie zmiany.

Ręczna aktualizacja Docker

1. Pobierz paczkę ZIP ze strony wydań.
2. Rozpakuj ją do tego samego katalogu instalacji.
3. Uruchom install.cmd na Windows albo ./install-linux.sh na Linuksie.
4. Na pytanie o nadpisanie pliku .env odpowiedz nie, dzięki czemu zachowasz klucz i hasła.

Gdy panel zgłasza problem z połączeniem do Dockera, wykonaj w katalogu instalacji:

docker compose -f docker-compose.prod.yml --env-file .env up -d --force-recreate

18. Dokumentacja w programie

Menu Dokumentacja otwiera instrukcję w oknie panelu. Administrator przełącza się między instrukcją użytkownika a instrukcją administratora przyciskiem po lewej albo linkiem u góry strony. Do folderu instalacji mogą trafić dodatkowe pliki HTML, które otworzysz w przeglądarce bez logowania.

19. Język interfejsu

Język domyślny ustawiasz w kreatorze pierwszego uruchomienia. Każdy użytkownik zmieni go potem u siebie, w menu pod ikoną w prawym górnym rogu.

DominusVault – Panel kopii zapasowych baz danych. Copyright (c) DominuNet, Maciej Janas.